ก็ความหวังไง …. “หากเราหวังผิด เราก็จะผิดหวัง” …. อ่านแล้วต้องคิดตามหลายๆหน เพราะมันลึกซึ้งน่ะ

คนไทยเนี่ย แปลกอย่างนึงคือ คาดหวังในความสมบูรณ์แบบอยู่เสมอ *0* อาทิเช่น มองเห็นพระ ก็คิดว่าพระต้องศีลครบ 227 ไม่มีบกพร่องเลย เป็นต้น ทั้งๆที่พระก็เป็นคนเหมือนเรา แต่จิตใจไม่เหมือนกันหรอก พระมีจิตใจที่อยากพัฒนาตนเองอย่างแรงกล้า จึงสละความสบายมาบวช แต่ก็ยังฝึกตัวอยู่น่ะ และนิสัยมันก็ไม่ได้เปลี่ยนในวันเดียว แต่ใช้เวลาเปลี่ยนหลายชาติเลยล่ะ เกิดตายหลายครั้ง ถึงจะเปลี่ยนนิสัยได้

มีเรื่องใกล้ตัวบ้าง คนรักกันก็มักจะคาดหวัง กันและกัน ในทางสมบูรณ์แบบ เช่น คนที่มาจีบก็ต้องเป็นคนดีไม่เจ้าชู้ *0* ซึ่งความสมบูรณ์แบบมันจะเกิดตอนแรกที่จีบกัน เท่านั้นแหละจ้ะ นั่นสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว หลายคนถึงได้เลิกกันในภายหลัง เพราะทนความบกพร่องของกันและกันไม่ไหว

ความคาดหวังที่ผิด ทำให้เราเกิดความทุกข์ เพราะมันจะเกิดตัณหา สองตัว คือ อยากได้ และไม่อยากได้ หากเราไม่แก้ไขนิสัยคาดหวังความสมบูรณ์แบบนี้แล้วล่ะก็ เราอาจหาความสุขในชีวิตได้ยากนะ

ปรับที่ใจ

• ยอมรับว่า ทุกคนยังมีข้อบกพร่องอยู่ — ไม่ต้องไปจับผิด เจอกันทุกคนเลย เจอแล้วก็ไม่สบายใจ
• ยอมรับว่า ตัวเองก็บกพร่องด้วย — ส่วนมากชอบมองว่า ตัวเองเก่ง ฉลาด คนอื่นแม่งโง่ โง่ทั้งโลกเลยก็ว่าได้ ตัวเองฉลาดคนเดียว
• ไม่ถือสาหาความคนอื่น – เราจะไม่ปล่อยใจให้โกรธ ในการกระทำของคนอื่น เพราะใจเราบังคับได้
• ช่วยกันพัฒนา – เมื่อเห็นความบกพร่องแล้ว ก็ต้องหาทางเตือนกัน แบบไม่เสียใจ เพื่อให้เขายอมรับ และพัฒนาอ่ะ ถ้าพูดแบบให้เขาเสียใจ เขาจะไม่ยอมรับ แล้วดื้อต่อต้าน
• ยอมรับคำวิจารณ์ของคนอื่นด้วย – เราต้องยอมรับคำสั่งสอนของคนอื่นด้วย อาจมาในรูปที่เราไม่พอใจนัก เช่นคำด่าทอ หรือคำประชดประชัน แต่ฟังแล้วก็ต้องเฉยๆ เขาอยากให้เราดีอ่ะ แต่เขาพูดไม่เป็น ดังนั้นเราก็ต้องพยายามไม่โกรธ และขอบคุณในใจ
• ทำใจให้มีความสุขเสมอนะ – หากใจมีความสุขแล้ว โจรปล้นบ้าน เรายังเฉยๆได้เลยนะ บอกไปว่า คุณโจรไม่ต้องปีนให้เหนื่อย มาเอาเงินนี่ไปใช้ก่อน หมดแล้วมาใหม่นะ เอาไปสักสองล้าน ผมมีพันล้านน่ะ คงจะพอใช้นะ *0* เป็นต้น ถ้าเรารวยแล้ว มีความสุขแล้ว อะไรๆมันก็ดูเล็กน้อยอ่ะ จริงๆเรื่องทำนองนี้เกิดกับบ้านของ ยายคนนึง เธอชวนโจรทานข้าวน่ะ โจรก็เลยนั่งคุยด้วยแล้วกลับ เพราะใจยายมีความสุขล้นใจเลยล่ะ

คงจะเป็นแนวทาง ไม่ให้เราคาดหวัง ความสมบูรณ์แบบมากนัก เพราะหวังผิดก็ผิดหวัง การซื้อของบางอย่าง เช่นรถยนต์ เงิน 6 แสน สำหรับบางคน มันคือทั้งชีวิต แต่พอได้รถมาแล้ว ก็คิดว่ามันคงจะไม่พังง่ายๆ ลืมเติมน้ำมันเครื่อง มันก็พังไว ก็ไปด่ามัน ว่าบริษัทนี้ผลิตรถไม่ทนเอาเสียเลย คนประเภทนี้ก็มีเยอะ เนื่องจากไม่ได้ศึกษาให้ดี แล้วคาดหวังสูง *0* ก็มีเยอะเลยนะเธอว์

คำถาม.. เราคือคนชั้นไหน?

ลองอ่านกันก่อน แล้วตอบตัวเองกันนะครับ

คนชั้นสูง

คนชั้นสูง คือคนที่ใช้เงินทำงาน คล้ายๆชาวนาน่ะ หวานข้าวลงไป รอๆ ข้าวงอก แล้วเกิดเม็ดข้าวอีกหลายเม็ด แต่เงินมันไม่ได้งอกเองในดิน ต้องไปเข้ากระบรวนการอะไรบางอบ่าง เพื่อให้เงินมันงอกขึ้นมา หากจะมองดีๆแล้ว พวกใช้เงินทำงาน ที่ชัดเจน ก็น่าจะเป็น.. พวกปล่อยหนี้เก็บดอกล่ะมัง เก็บดอกกินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ช่างเป็นคนชั้นสูงจริงๆ

หรือการเอาเงิน ไปซื้ออะไรบางอย่าง แล้วให้มันทำงาน *0* แล้วเงินก็งอก ซึ่งสิ่งที่จะทำให้เงินทำงาน คือ กิจการน่ะเอง การมีกิจการ ก็เป็นแหล่งผลิตเงินได้เช่นกัน เราจึงควรซื้อกิจการไว้เยอะๆ เพื่อเป็นแหล่งผลิตเงินให้เราใช้กันนะครับ

การซื้อกิจการ สามารถซื้อได้บางส่วน จนถึงซื้อทั้งหมด, หากเราจะซื้อบางส่วน เขาเรียกว่าหุ้นน่ะเอง ซื้อสัก 50% ได้กำไรก็แบ่งครึ่งกัน แต่ถ้ากิจการนั้นเน่า มันก็กินทุนไปเรื่อยๆ หมดทุนเมื่อไรก็เจ๊ง เท่านั้นเอง

แต่ที่มักจะเสียหายกันก็คือ เจ๊งไม่ลง ไปกู้เงินส่วนตัว มาเพิ่มทุนบริษัท อันนี้…ทำให้ชีวิตส่วนตัวเจ๊งไปด้วย น่ากัวมากครับ

คนชั้นกลาง

คนชั้นกลาง คือคนที่ เอาแรง ไปแลกเงิน อืม เอาแรง ความรู้ ความสามารถ ไปแลกเงินน่ะเอง อาชีพนี้มีเยอะมาก เช่น ศิลปิน นักร้อง หมอ พยาบาล ตำรวจ ทหาร กรรมกร ฯลฯ เพียบ

คนชั้นล่าง

คนชั้นล่างนี้ คล้ายคลึงชนชั้นกลางมาก แล้วต่างกันยังไงล่ะเนี่ย ชนชั้นล่างเขามีชีวิตที่เสี่ยงสูงกว่า มีสวัสดิการน้อยกว่า ค่าแรงต่ำกว่า เงินเก็บแทบเป็นไปไม่ได้ มีความยากจน หยุดทำงานแทบไม่ได้เลย

ข้อคิด

หากจะมองในแง่ของเงินเก็บแล้ว เรามีเงินเดือนสัก 5หมื่นบาท แต่ผ่อนรถ ผ่อนบ้าน ผ่อนเมีย อุ้ย..ผ่อนได้เหรอนั่น แล้วไม่เหลือเงินเก็บเลย ก็เท่ากับว่าเราใช้ชีวิตบนความเสี่ยง ไม่ต่างอะไรกับชนชั้นล่างเลย แค่มีความสบายกว่ากัน นิดโหน่ย เท่านั้นเอง

หลักเศรษฐี

อุ อา กะ สะ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินกันไหม แต่มันคือหัวใจเศรษฐี

• อุฏฐานสัมปทา (อุด ถา นะ สำ ปะ ทา) หมายถึง หาเงินเป็น *0* หากันเป็นไหมเธอว์
• อารักขสัมปทา (อา รัก ขะ สำ ปะ ทา) หมายถึง เก็บเงินเป็น *0* เก็บกันได้ไหมเธอว์
• กัลยาณมิตตตา (กัน ละ ยา นะ มิด ตะ ตา) หมายถึง คบเพื่อนดี *0* แยกแยะกันได้ไหมเธอว์
  • เพื่อนไม่ดี ชอบชวนไปเที่ยวกลางคืน เปลืองจัง..
  • เพื่อนไม่ดี ชอบชวนไปเล่นการพนัน *0*
  • เพื่อนไม่ดี ชอบใช้ของสุรุ่ยสุร่าย (แถมชวนเราใช้อีก)
  • เพื่อนไม่ดี ชอบชวนไปเสียเวลาชีวิต เล่นเกมส์ออนไลน์กันมั๊ยเธอว์
  • เพื่อนดี ชอบชวนทำบุญ *0* บุญใช้ดูดสมบัติ
  • เพื่อนดี ชอบชี้ทางรวย *0*
  • เพื่อนดี ชอบแนะนำแต่สิ่งดีๆ *0*
  • แล้วพี่โตเป็นเพื่อนแบบไหนนะ
• สมชีวิตตา (สะ มะ ชี วิต ตา) หมายถึง รู้จักใช้ *0* ใช้กันเป็นมั๊ยเธอว์ เงินน่ะ ต้องแบ่งเป็น 5 ส่วน (จัดงบประมาณ)
  • ใช้หนี้เก่า *0* คือ ให้พ่อแม่ ตอบแทนผู้มีพระคุณ ทำกันบ้างอ๊ะป่าว
  • เลี้ยงดูบุตรน่ะเอง เรียกว่า ให้เขากู้
  • ใส่ปากงู คือการเก็บเงินส่วนนึง กันไว้ใช้ยามป่วยไข้น่ะคับ (ซื้อประกันไงเธอว์)
  • ฝังดินไว้ คือการเอาเงิน ไปทำบุญน่ะเอง ผลบุญจะทำให้เรามีใช้ในชาติต่อไปน่ะจ้ะ
  • สุดท้ายคือ ใช้เอง ซื้อเบนซ์ขับ ซื้อกิจการ ซื้อมือถือ ซื้อบีบี โนตบุค กินโออิชิ ฯลฯ เรียกว่า ทิ้งเหว นะฮะ ข้อนี้ชำนาญกันทุกคน ผมเชื่อแบบนั้น

เรียนรู้แล้ว ก็ต้องลงมือทำกันเลยล่ะนะ เรียกว่าต้องวางแผนกัน ตั้งแต่บัดนี้ เพื่อนิสัย แห่งความร่ำรวย

ดูถูกแปลว่า ดูเหมือนของราคาถูก ตรงข้ามกับคำว่า “ดูแพง”

หากคนอื่นมาดูถูกเรา ว่าเราโง่บ้าง เราซื่อบื้อบ้าง เราไม่ทันคนบ้าง ฯลฯ ส่วนมากจะโกรธ และอยากจะไปต่อยเขา อิอิ

ในทางกลับกัน เวลาเราดูถูกตัวเอง เช่นว่า เราทำไม่ได้หรอก เราโง่ เราไม่ทันเขาหรอก *0* ทำไมไม่ต่อยตัวเองบ้าง

น่า..คิดมั๊ยเธอว์

เดี๋ยววันนี้ผมจะมาเล่าเนื้อหา ที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้ละกัน เผื่อท่านจะไปซื้อมาอ่านกันบ้าง (แนะนำไป ไม่ได้ sponsor เลยนะ) เขาให้คำถามมาว่า

ทำไมต้องเปิดกิจการเองด้วย

เธอจะเป็นลูกจ้างเขาตลอดชาติเหรอจ๊ะ .. แล้วทำไมจะเป็นไม่ได้ ก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก ทำๆ ไป สิ้นเดือนก็ได้เงิน .. มันไม่มั่นคงหรอก ดูประวัติศาสตร์ชาติไทยสิเธอ ปี 2540 คนออกกันเพียบ พนักงานที่จงรักภักดี พอบริษัทล้ม ก็กลับพบกับความจริงที่ว่า

• รายจ่ายเท่าเดิม รายได้กลายเป็น 0
• สันดานเรา เสียไปแล้ว ด้วยกลายเป็นคนใช้เงินมือเปิบ
• เงินเก็บไม่มี เพราะใช้ชนเดือนมาตลอดเลย
• อื่นๆ ฯลฯ

ในร้ายก็มีดี คนเหล่านั้นพบว่า การหาเงินเอง มันก็ไม่ได้ยากอะไรนิ มันยากที่ก้าวแรก *0* ซึ่งดูๆไป มันก็มี 2 อย่างแหละ ความกล้า กับ ความกลัว ในส่วนของความรวยนั้นน่ะ ทุกคนกล้า และอยากรวยอยู่แล้ว แต่ในส่วนของความกลัวน่ะ มีหลายสาเหตุ เช่น กลัวจนกว่าเดิม (กลัวว่า แทนที่จะได้เงิน กลับต้องไปก่อหนี้) กลัวเสียหน้า กลัวลำบาก กลัวโดนโกง ฯลฯ

เริ่มยังไงดี

เริ่มจากการศึกษาสิคับ ก็ไปซื้อเล่มนี้มาอ่าน หุหุ ต้นทุนชีวิตครับ มีกันแล้วทุกคน มากบ้างน้อยบ้าง คือศิลปะที่ได้ร่ำเรียนมา (ศิลปะมี 3 ทางคือ คิดเก่ง, พูดเก่ง, ทำเก่ง) อย่างผมเนี่ยเทพคอมพิวเตอร์ ก็ไปทำอะไรทางคอมพิวเตอร์ไง เชื่อไหมตอนนี้ สอนคอมพิวเตอร์ผ่าน skype อยู่นะเนี่ย

เริ่มในสิ่งที่พอทำได้ และไม่ต้องลงทุนมากนัก เจ๊งก็ไม่เจ็บมาก แค่ประสบการณ์ไง

บรรยายไปมากกว่านี้ เดี๋ยวจะเหมือนไปลอกหนังสือเขามาเขียน ไม่ดีๆ สรุปว่า น่าอ่านนะเธอ ซื้อ….เถิด

ซึ่งชาวไร่ จำเป็นต้องใช้ยาฆ่าแมลง เนื่องจากมันฝรั่งเหล่านี้น่ะ อ่อนไหวต่อโรคมาก แต่เขาก็บอกว่า เขาเองก็พยายามใช้เท่าที่จำเป็น แต่สรุปว่า ยังไงก็ต้องใช้ ยาฆ่าแมลง ยาฆ่ารา จริงๆไม่อยากจะใช้หรอก ของพวกนี้มันเป็นต้นทุน กำไรนิดเดียวเท่านั้นเอง

เวลาผ่านไป 1995 มีการตัดต่อพันธุกรรมให้พืชเหล่านี้ *0* เนื่องจากศัตรูทางธรรมชาติของมันฝรั่ง คือด้วงมันฝรั่งน่ะเอง ซึ่งด้วงนี้น่ะมันแพ้ทางโปรตีนชื่อ บีที หากกินเข้าไป อาหารจะไม่ย่อย ก็เลยต้องลาโลก แต่มันไม่มีผลกับคน

เขาจึง…เอาพันธุกรรมนี้ฝังไปในมันฝรั่งชั้นเทพ เพื่อจะได้ลดยาฆ่าแมลง

และลดต้นทุนด้วย ขายได้ 2 ปี โรงงานผลิตยาฆ่าแมลงก็ประท้วงมัง เลยปล่อยข่าว เพื่อต่อต้าน GMO เหล่านี้ *0* ทำให้ผู้บริโภคหูเบาหลายท่าน เหอๆ ไปประท้วงแมคโดนัล

ทำให้แมคโดนัลต้องบอกไม่รับ มันฝรั่งพันธุ์พิเศษเหล่านั้น พวกเราก็ต้องแฎกมันฝรั่ง ที่ปนเปื้อนยาฆ่าแมลงต่อไป *0* ผู้บริโภค จงเจริญ

จึงเป็นอุทาหรณ์สอนใจได้อีกว่า ก่อนจะเชื่ออะไร ชั่งใจกันสักนิดนะเธอว์

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1278335897&grpid=&catid=04

เพราะความไม่รู้

แพทย์หญิงเธอว์คนนี้ เธอว์มีกรุณาต่อผู้ป่วยเอดส์มาก อยากให้เขาเหล่านั้นมีความสุข โดยเฉพาะเด็กไม่รู้อิโหน่อิเหน่เนี่ย ขอให้เป็นเอดส์เถอะ รักจังว์ อยากให้เด็กเหล่านั้นมีความสุข

ซึ่งเธอว์เข้าใจว่า การที่ต้องตรวจเอดส์ ว่าที่พระนั้น เป็นการกีดกัน *0* ก็เลยรู้เท่าไม่ถึงการ เขียนลงมติชนซะงั้น (ไปถามพระมาหรือยังล่ะเจ๊ ว่าเป็นเอดส์บวชได้ไหม)

อาการที่ ไม่รู้เรื่องรู้ราว แล้วเสียงดังจัง เขาเรียกว่าโวยวายหรือเปล่านะ จริงๆเจ๊เธอเป็นคนจิตใจดีนะ เสียที่ว่า วู่วามโวยวายไปนิดนึงเท่านั้นเอง ใจเย็นกว่านี้ จะน่ารักขึ้น

เรื่องถึงเถระสมาคม

เอาล่ะ แต่ทางเถระสมาคม (เถระสมาคมเลยนะเธอว์) มีจดหมายแจ้งมา -*- เขาโวยวายออกหนังสือพิมพ์ แต่การแจ้งบอกชาวบ้าน กลับต้องใช้ Forward mail คิดดูละกัน เหอๆ

เถระสมาคมเขาแจ้งมาว่า จะบวชพระ มีกฏของพระห้ามไว้ เรื่องโรคร้าย และเอดส์เนี่ย มันก็เกี่ยวกับเลือด ซึ่งพระต้องปลงผมทุก 15 วัน มันก็เสี่ยงมากๆ ว่าเอดส์จะระบาด เพราะมีดโกนปลงเสร็จ วางมั่วๆ คนอื่นใช้ต่อไม่รู้เรื่อง ก็ซวยไป *0*

หากหมอจะรู้เรื่องสักนิด ช่วยถามผู้รู้ ก่อนจะเขียนอะไรลงไปด้วยก็ดีจ้า จะได้สมบูรณ์แบบ เป็น perfect woman มากขึ้นน่ะ ไม่งั้นเสียชื่อนะเธอว์ โดนคนเขาตำหนิเอาได้

สำหรับท่าน ที่พลาดท่าเสียที ติดเอดส์ไปแล้ว ก็ต้องไปรักษาให้หาย ถึงจะบวชได้ *0* (จะหายไหมนั่น) ซึ่งอนาคตอาจจะรักษาหายได้ แต่ตอนนี้ยังเป็นอยู่ ก็รอไปก่อน รอไม่ไหวก็ต้องรอ เหอๆ เมื่อเกิดใหม่ หากบุญเก่ายังมีก็ค่อยมาบวช สำหรับท่านที่ยังไม่เป็นเอดส์ ก็อย่าเพิ่งเป็นนะ ให้รีบบวชเสียก่อนนะครับ บวชแล้วค่อยไปเป็นเอดส์ก็ได้ เอดส์มันเป็นง่าย แค่ไปมั่ว….ก็ได้แล้ว แต่บวชเนี่ยมันยากนะเธอว์ ข้อบังคับเยอะ และยากที่ใจอีกด้วย นอนแอร์สบายๆ จะมานอนลำบาก กินลำบาก อยู่ลำบาก ไม่ง่ายเลยน่ะ (แน่นอน ไปเปนสิ่งที่มนุษย์กราบไหว้ ย่อมยากกว่า ไปเป็นสิ่งที่คนเขาดูถูกดูแคลน)

สรุปเลยล่ะกัน หากเราไม่รู้สิ่งใด อย่าริโวยวาย เด๋วจะเหมือนหมอ….ดีนะที่เป็นพระ พระให้อภัยเสมอ ถ้าโครงการอื่น เขาด่ากลับ ยับไปเลยล่ะ ผู้รู้ในเน็ตมีเยอะ google ไปเลยนะเธอว์

ต้นฉบับจดหมาย

วัน พฤหัสบดีที่ 8 กรกฎาคม 2553
มติ มหาเถรสมาคมเข้าประชุมปรึกษาหารือเรื่อง การละเมิดสิทธิส่วนบุคคลผู้ที่ต้องการอุปสมบท

ในการประชุม มหาเถรสมาคม ครั้งที่ ๘/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๓๐ มีนาคม ๒๕๔๙เลขาธิการมหาเถรสมาคมเสนอว่า สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ส่งผู้แทนเข้าร่วมประชุมปรึกษาหารือกรณี แพทย์หญิงประคอง วิทยาศัย ร้องเรียนว่า ได้พบปัญหาการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของผู้ที่ต้องการอุปสมบท ซึ่งต้องตรวจโลหิตเพื่อหา Anti HIV ก่อน.

จดหมาย ชี้แจง

เจริญพร แพทย์หญิงประคอง วิทยาศัย มูลนิธิเกื้อดรุณ
เรื่อง ชี้แจงกรณีบทความ “คำแนะนำเรื่องการตรวจเลือดหา anti HIV ในโครงการบวชพระ 100,000 รูป เข้าพรรษา” ในมติชนออนไลน์ วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

โครงการบวชพระ 100,000 รูป เข้าพรรษา ขอขอบคุณท่านที่มีความสนใจและห่วงใยต่อการ ดำเนินการ ของโครงการบวชฯ จึงขอชี้แจง ดังนี้

1. กรณีไม่รับผู้ติดเชื้อ HIV มีหลักเกณฑ์ ดังนี้

1) พระธรรมวินัย ซึ่งเป็นพุทธบัญญัติ กำหนดให้ตรวจสอบผู้บวชในพิธีอุปสมบท (บวชพระ) เรียกว่า สอบอันตรายิกธรรม โดยให้พระคู่สวด ถามผู้ขอบวช ในเรื่องโรคติดต่อหรือโรคที่น่า
รังเกียจ ไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเลื่อมใสศรัทธา ถ้าเป็นโรคดังต่อไปนี้จะไม่อนุญาตให้บวช ได้แก่

i. กุฏฐัง (โรคเรื้อน)
ii. คัณโฑ (โรคฝี)
iii. กิลาโส (โรคกลาก)
iv. โสโส (โรคมองคร่อ/ผอมแห้ง)
(ที่มา: พระไตรปิฏกบาลี ฉบับสยามรัฐ: พระวินัยปิฎก มหาวรรค เล่ม 4 ข้อ 101 หน้า 150)

2) กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๕๓๖) หมวด ๓ หน้าที่พระอุปัชฌาย์ ข้อ ๑๔ พระอุปัชฌาย์ต้องงดเว้นการ ให้บรรพชาอุปสมบทแก่คนต้องห้ามเหล่านี้ … (๖) คนมีโรคติดต่อเป็นที่น่า รังเกียจ เช่น วัณโรคใน ระยะอันตราย และ (๗) คนมีอวัยวะพิการจนไม่สามารถ ปฏิบัติกิจพระศาสนาได้

3) ความเป็นอยู่ของพระสงฆ์เป็นหมู่คณะใหญ่ ต้องปลงผม (โกน) ทุก 15 วัน มีโอกาสที่มีดบาดเป็นแผลเลือดออก และถ้าเป็นเลือดที่ติดเชื้อก็อาจจะไปติดผู้อื่นได้
ดังนั้น ทางโครงการบวชฯ จึงจำเป็นต้องตรวจโรคติดต่อต่างๆ เพราะต้องปฏิบัติตามพุทธบัญญัติและกฎมหาเถรสมาคมอย่างเคร่งครัด เพื่อความอยู่เป็นปกติสุขของหมู่สงฆ์ โดยมิได้เป็นการกีดกันโอกาสในการเข้าถึงศาสนาหรือเลือกปฏิบัติแต่ประการใด เนื่องจากมนุษย์ทุกเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ ที่ไม่เป็นบุคคลเสียสติ และตั้งใจปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมบรรลุธรรมตามเหตุปัจจัยและอัตภาพแห่งตนได้

2. กรณีการตรวจสุขภาพ

1) ก่อนดำเนินการตรวจ ทางโครงการบวชฯได้มีการแจ้งให้ผู้สมัครทุกท่านรับทราบชัดเจน ถึงเกณฑ์การตรวจร่างกายและตรวจเลือด โดยไม่มีการบังคับแต่ประการใด ทั้งนี้ มิได้พิจารณาเฉพาะเชื้อ HIV แต่รวมถึงโรคอื่นๆ ด้วย เช่น โรคเรื้อน โรคผิวหนัง โรคพิษสุราเรื้อรัง สารเสพติดชนิดต่างๆ โรคความดัน โรคหัวใจ โรคประจำตัวที่มีผลกระทบต่อการอบรม เป็นต้น

2) กรณีไม่ผ่าน ด้วยสาเหตุจากโรคร้ายแรง จะไม่มีการระบุถึงชื่อโรค แต่จะแจ้งให้ทราบเพียงว่า ไม่ผ่าน และให้ผู้สมัครไปตรวจสอบเองอีกครั้งหนึ่ง ถ้ามีผลการตรวจร่างกายผ่านตามเกณฑ์ที่กำหนด ก็สามารถเข้ารับการอบรมในโครงการฯได้

3) การตรวจสอบและแจ้งข้อมูล เป็นไปตามระเบียบหลักเกณฑ์ทางการแพทย์ทุกประการ รวมทั้ง ในวันตรวจร่างกาย ได้มีการวางแผนงานอย่างรัดกุมเป็นขั้นเป็นตอน อย่างเป็นระบบระเบียบไม่สับสนวุ่นวาย เนื่องจากโครงการบวชฯ มีอาสาสมัครที่เป็น แพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางการแพทย์ เป็นจำนวนมาก คอยดูแลและดำเนินอย่างรอบคอบ ตามระเบียบการปฏิบัติต่อผู้ติดเชื้อ HIV และผู้ป่วยอื่นๆ ตามขั้นตอนทางการแพทย์ทุกประการ ด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ได้มาตรฐานสากล

4) กรณีคุณสมบัติของผู้อบรม เป็นไปตามกฎระเบียบการรับบุคคลเพื่อบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ซึ่งอยู่ในฐานะที่เคารพกราบไหว้และเป็นที่ตั้งของความเลื่อมใสของพุทธ ศาสนิกชน จึงต้องปฏิบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ เช่นเดียวกับการรับบุคลากรในประเภทต่างๆ ที่ต้องมีกฏเกณฑ์เฉพาะกรณี เช่น พ่อครัวประจำร้านอาหาร ต้องไม่เป็นผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบ ชนิดบี เพื่อความปลอดภัยของผู้มารับประทานอาหาร หรือ การเข้าเป็นพนักงานธนาคาร ต้องตรวจสอบประวัติอาชญากรรม เป็นต้น

3. ข้อมูลโครงการบวชฯ

1) เป็นโครงการความร่วมมือระหว่าง คณะสงฆ์ทั้งแผ่นดิน ร่วมกับ คณะกรรมาธิการการศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม สภาผู้แทนราษฎร, คณะกรรมาธิการการศาสนา คุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรม วุฒิสภา, วัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย และองค์กรภาคีกว่า 30 องค์กรทั่วประเทศ

2) วัตถุประสงค์หลัก คือ

i. เปิดโอกาสให้ท่านชายได้บวชทดแทนคุณบิดามารดา และได้ศึกษาพระธรรมวินัยอย่างจริงจัง สามารถนำไปฝึกหัดขัดเกลาตนเองให้ดียิ่งขึ้นได้

ii. ฟื้นฟูประเพณีการบวช 1 พรรษาของชายไทยให้กลับคืนสู่สังคมไทยอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งระยะเวลาอย่างน้อย 3 เดือนนี้ จึงจะเพียงพอที่ให้ผู้บวชได้ประโยชน์จากการศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าเต็มที่ และนำมาประพฤติปฏิบัติตนจนเกิดเป็นนิสัยที่ดีติดตัวไปได้

iii. สำหรับผู้ที่มีกุศลศรัทธาบวชอยู่ต่อ จะได้เป็นกำลังของพระศาสนา และแก้ปัญหาวัดร้างที่มีอยู่เกือบ 6,000 วัดทั่วประเทศ ดังนั้น จึงเชิญชวนบวชกันเป็นจำนวนมาก โดยกระจายไปตามวัดต่างๆ ที่เป็นศูนย์อบรมทั่วประเทศกว่า 500 วัด

อนึ่ง หากท่านต้องการทราบข้อมูลรายละเอียด เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง สามารถติดต่อสอบถามได้โดยตรงที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์โครงการบวชฯ ทั้งนี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า พุทธบริษัท 4 จักได้มีความสมัครสมานสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เพื่อจรรโลงให้พระพุทธศาสนารุ่งเรืองและยั่งยืน เป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย อันจะนำมาซึ่งความร่มเย็นของสังคมไทยสืบไป

เจริญ พร
พระสนิทวงศ์ วุฑฺฒิวํโส
ฝ่ายประชาสัมพันธ์
โครงการบวชพระ 100,000 รูป เข้าพรรษา

]]> http://www.lordbsd.net/post/jae-mai-roo/feed/ 0 http://www.lordbsd.net/post/sodafai-mainakua/ http://www.lordbsd.net/post/sodafai-mainakua/#comments Wed, 07 Jul 2010 04:00:58 +0000 LordBSD http://www.lordbsd.net/?p=892 เชื่อไหมว่าหนังสือญี่ปุ่น มีสอนทำความสะอาดด้วย ที่วัดผมบอกว่า หากเราสะอาด เรียบร้อย ดูดี ทรัพย์จะเข้า *0* จริงตามนั้น เพราะลองแต่งตัวไม่ดี แล้วไปขายของสิ ทรัพย์จะเข้าคงจะยาก

บ้านเราใช้อะไรทำความสะอาดกัน ? ก็น้ำยาทั้งหลายแหล่น่ะเอง ที่ญี่ปุ่น ค่าครองชีพสูง รู้ไหมเขาใช้อะไรทำความสะอาด

• โซดาไฟ
• กรดมะนาว (กรดซิตริก)
• สบู่
• แอลกอฮอล์
• น้ำมันหอม
• oxygen bleach

ผมเองก็ยังอ่านจากเล่มนี้ไม่หมด แต่ก็มีประสบการณ์บ้าง เลยอยากจะเล่าว่า โซดาไฟนั้น ไม่ได้น่ากลัวนะเธอว์ คนญี่ปุ่นเอามาผสมกรดมะนาว อาบน้ำได้อีก หลายคนเอามาใช้แปรงฟันอีกด้วย

แต่ทำไมคนไทย กลัวโซดาไฟกันนะ *0*

บ้างบอกว่า มันทำลายจุลินทรี ทำลายปลาในลำคลอง *0* ไม่ใช่เลยจ้ะ มันเป็นธาตุที่ใจดีกับมนุษย์มาก เป็นของมีอยู่แล้วในธรรมชาติ

แม่ผมบอกว่า มันอาจทำให้ระเบิดได้ *0* น่ากลัวไปใหญ่

แต่คนญี่ปุ่น ใช้กันทั้งประเทศเลยนะเธอว์

บางคนบอกว่า หมู่กระทะร้านนั้น เขาล้างหม้อด้วยโซดาไฟ ก็ถูกแล้ว เขาทำถูกแล้ว

ได้เวลาตาสว่าง

เอาล่ะ พอดีผมยังอ่านไม่จบ แต่จะทะยอยแปล ฮ่าๆ และเอามาลงละกัน เว็บพี่โตคนวิวไม่ถึงร้อยอยู่แล้ว สบายมาก วันนี้เกริ่นแค่นี้ อิ

“ช้าก่อน เทพโต ท่านจะด่วนสรุปแบบนี้ไม่ได้ ลองดูโทรทัศน์สิเธอว์ นั่นเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน”

จริงสินะ เหอๆ โทรทัศน์ เอามาดูรายการธรรมะวันอาทิตย์ จิตใจก็ชุ่มเย็น แต่หากเอาโทรทัศน์มาดูละครหลังข่าวช่องเจ็ด เราก็ติดนิสัย เลียนแบบนางเอก นางอิจฉา คำพูดคำจาต่างๆนาๆ ไปโดยเราไม่รู้ตัว

สิ่งเหล่านั้น เสพทุกวันๆ ก็เกิดนิสัย และนิสัยก็มากำหนดชะตาชีวิตเรา และสังคมโลกได้ โอ้ แม่ เจ้า

นิสัยไม่ดี อาจเป็นแบบนี้ได้

ตอนนี้ผมสามสิบเอ็ดขวบ เริ่มมีพุงครับ และตอนมาญี่ปุ่นได้สักพัก ก็เป็นริดสีดวง อึแทบไม่ออก เกือบจะตายเอา แถมบางช่วงของชีวิต ก็ลมขึ้นอีก  มีลมในท้องเยอะ ทำไมเป็นแบบนี้ได้ล่ะ

เกิดจากนิสัยเสียน่ะเอง กล่าวคือ กินตามใจปากมาก ดีนะที่รู้ตัวทัน จึงเริ่มกลับตัวได้ หันมาออกกำลังกาย พุงเริ่มคงที่ ไม่พองไปกว่านี้ ส่วนลมนั้น หายไปเยอะเลย กำลังก็กลับคืนมา โรคทั้งหลายนั้น เกิดจากนิสัยน่ะเอง แต่น้อยคนที่จะมาชี้ให้เราเห็นว่า อะไรควรทำ และไม่ควรทำอ่ะนะ

นิสัยต้องฝึก

อยากได้ชีวิตที่ดี ก็ต้องฝึกนิสัย สรุปให้เลยละกัน และสรุปไปกว่านั้นอีกคือ ต้องฝืน เหอๆ ฝืนทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ เพราะเราเล็งประโยชน์ใหญ่ ที่ดีกว่า ที่รอเราอยู่

นิสัยอะไรดีๆ ที่อยากได้กันบ้าง

• นิสัยประหยัด
• นิสัยใฝ่ดี
• นิสัยชอบศึกษา
• นิสัยพูดน้อย
• นิสัยแบบสุภาพบุรุษ
• ฯลฯ

แล้วจะฝึกยังไงล่ะเนี่ย วุ่นวาย ไม่หวาดไม่ไหว

บวชเด่ะเพ่

จากการมาอยู่วัด ใกล้ชิดวัด ก็เลยได้รู้จักเรื่องราวพวกนี้มากขึ้น รู้สึกประทับใจมาก แต่ลองสวมใจคนอื่น ที่เขาไม่มีโอกาสมาเจอ ผมคิดว่าการไปบวชเนี่ย ดี เพราะว่า ฝึกได้เร็ว ไว เหมือนคอร์สเร่งรัดเลยล่ะ

แต่ก็เป็นแค่ระยะสั้น การจะฝึก ให้ล้างนิสัยเก่าได้ ต้องทำบ่อยๆ จนเป็นชีวิตจิตใจ และทำแบบฝืนให้ตัวเองรับได้น่ะ ถ้ารับไม่ได้เลย มันก็ทำได้ไม่นาน กลายเป็นว่า สึกออกมาวันแรก ก็เที่ยวผับจนตำรวจจับเลย นึกว่าพระปลอมมาเที่ยว เพราะผมยังเกรียนอยู่เลยน่ะเอง

สรุปเลยละกัน เหอ

ในไฮห้า ถ้าคนเหล่านั้นมีนิสัยดี เขาก็จะใช้ไฮห้าในทางดี น่ะ ของเหล่านี้เป็นแค่เครื่องมือ และนิสัยดี ก็จะกำหนดชีวิตเรา ให้เจอคนดี ของดี ชีวิตดี การงานดี อะไรต่างๆมากมาย ดีหมด แต่จะเป็นแบบนั้นได้ ไม่ใช่ว่าแค่ฝัน แต่ต้องฝึกทำ ฝืนทำ ในตอนนี้เลยอ่ะ

อีกอย่าง การจะทำให้สำเร็จ ก็ไม่ใช่แค่นี้ อันนี้เรียกว่าตั้งเป้าเฉยๆ แต่จะไปให้ถึง ต้องมีพลังขับเคลื่อน และถ้าให้ง่าย ก็ตั้งเป้าไปทีละจุด เหมือนปีนเขาฟูจิ ยังมีตั้งสิบฐานเลย ไปทีละฐานละกันเธอว์

มีแฟนคลับบอกว่า ทำไมไม่ค่อยได้เขียนเลย เพราะว่าเรียนอ่ะ รู้สึกหดหู่เวลาไปเรียน ช่วงนี้คนเอาปัญหามาให้เยอะ อิ เวลาเขียนอะไรแล้ว ไม่ค่อยดี ก็เลยเซฟดราฟไว้เพียบเลย แต่ตอนนี้เริ่มว่างแล้ว จะมาเขียนอีก

*****10 ข้อ นิสัยผู้หญิงที่ผู้ชายไม่ชอบใคร ๆ ก็เบื่อ*****

1. พูดจาหยาบ ตะคอกโหวกเหวก หน้าตาเอาจริงเอาจัง เสียงแหลมแปร๋น โวยวาย

2. แต่งตัวสกปรก ไม่ดูแลตัวเอง มีกลิ่นกาย และกลิ่นปาก ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้หญิง

3. จู้จี้จุกจิก บ่นเรื่อยเปื่อย หน้าตาไม่บอกบุญ อารมณ์เสียตลอดเวลา

4. สู่รู้ทุกเรื่อง กินเก่ง สั่งอะไรมารับหมดทุกอย่าง ไม่เกรงใจคนอื่นแล้วยังชอบนินทาเป็นนิจ

5. ชอบทำตัวเด่น เก่งเกินใคร ชอบดูถูกคนอื่น แม้กระทั่งแฟนและเพื่อนของตัวเอง

6. ชอบเรียกร้องสิทธิ อยู่เสมอ (ผู้ชายต้องเป็นฝ่ายปกป้องบ้าง) มิใช่ตัวเองต้องปกป้องตลอดเวลา ต้องให้โอกาสผู้ชายดูแลบ้างทำ ตัวเหมือนแม่ชอบดุ ชอบโวยวาย

7. นิสัย บ้านๆ ชนบท ไม่ปรับตัวเข้ากับสังคมเป็นอยู่ มาอย่างไร นิสัยก็เป็นแบบนั้นไม่เปลี่ยน

8. เปลี่ยนนิสัยทันทีเมื่อเวลาได้รับของ ออดอ้อน ดีใจ (จนจับได้) ผิดจากนิสัยเดิม

9. ใช้เงินเก่ง แม้ไม่มีแต่ก็ต้องให้ได้ ใช้เงินไม่รู้ค่าเลยชอบทำตัวเองเป็นไฮโซทั้ง ๆ ที่ไม่มีเงิน

10. ชอบคิดว่าตัวเองสวยเลิศเลอเพอร์แฟคที่ใคร ๆ ก็ต้องตามใจ และหวงแหนเป็นที่สุด ใครผิดใจเป็นงอน..และที่สำคัญ โกหกและใส่ร้ายคนอื่นเก่งมาก ๆ

*****10 ข้อ นิสัยผู้ชายที่ผู้หญิงไม่ชอบ ไม่มีเสน่ห์ใครๆก็เบื่อ*****

1. อ่อนแอ งอแง เหมือนเด็กไม่รู้จักโต ไม่มีลักษณะเป็นผู้นำ ไม่สามารถปกป้องใครได้ในชาตินี้

2. สกปรก มีกลิ่นกาย และไม่อินเทรนด์ ไม่รู้จักแฟชั่น ไม่รู้จักอะไรเลยในสังคม ล้าหลังตลอด

3. มีลักษณะเป็นผู้ตามตลอด เอาใจใครไม่เป็น งอนเก่งกว่าผู้หญิงชอบน้อยใจเป็นที่สุด

4. รูปร่างไม่สมาร์ทเลย ไม่เคยปรับปรุง ไม่ฉลาด ไม่ทันคน แถมยังว่าคนอื่นโง่ ตลอด

5. ในชีวิตนี้ไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ตามเพื่อนตลอดคิดเองไม่เป็นเลย แถมยังขี้เมารวมทั้ง อวดเก่งอีกด้วย

6. ชอบนินทา ว่าร้ายคนอื่น ต่อหน้าแฟนบ่อย ๆหรือตลอดเวลาที่คนๆนั้นเดินผ่าน

7. ตระหนี่ ไม่สปอร์ตเลย เห็นแก่ตัว จิตใจแคบ

8. พูดแต่เรื่องไร้สาระวกวนแต่เรื่องเซ็กส์ ไม่สุภาพ ไม่อ่อนหวาน ชอบตะคอกเป็นชีวิตจิตใจ

9. ไม่เคยที่จะคิดปรับปรุงตัวเองในทางที่ดีขึ้น มายังไงก็ไปอย่างนั้น

10. ขี้เกียจทุกเรื่อง ทั้งงาน และเรียน ไม่เคยใส่ใจ ใช้แต่อารมณ์ กับแบขอเงินชาวบ้าน และแฟน

ทำไมผมคิดแบบนั้น

• กลางคืน ตี 2 – 3 แท็กซี่เต็มไปหมด เพียบ
• แท็กซี่คันนึงวิ่ง 24 ชั่วโมง (สองผลัด)
• ขนาดกลางคืนยังติดเลย (แถวป้ายรถเมล์ แถวห้าง ฯลฯ)
• ถ้ากลางวันจะมีรถอื่นมาผสมโรงด้วย ติดโคตรๆล่ะจ้า
• ไม่มีการคุมกำเนิดแท็กซี่

ทำไมผมคิดว่ามันเป็นปัญหางูกินหาง

• นักการเมืองไม่กล้ายุ่ง เพราะแท็กซี่เป็นฐานเสียงเหมือนกัน (รากหญ้า)
• หากคุมกำเนิดจริง จะให้เขาไปทำอะไร เขามาขับเฉพาะช่วงไม่ได้ทำนา
• ความเจริญมันกระจุกแต่ในเมือง ไม่ได้กระจายไปที่อื่น
• ที่เจริญไปที่อื่นไม่ได้ เพราะมีแต่คนประท้วงจ้ะ
• (ญี่ปุ่น มีทางด่วนระหว่างภาค ทำให้ความเจริญกระจายไปที่ต่างๆได้สะดวก ปลอดภัย รวดเร็ว)

ด่วนโทเม ของญี่ปุ่น (Tomei) สร้างมา 40 ปีแล้ว สร้างทะลุภูเขา และข้ามเหวหลายแห่ง มีจุดหมายคือพัฒนาประเทศ

แต่คนไทยเรา กลัวคนอื่นจะรวยกว่า ก็เลยบอกว่า “ไม่เอา” มันโกงบ้าง อะไรบ้าง

เชิญอ่านที่ http://www.oknation.net/blog/Anti-Corruption/2010/01/21/entry-1

แต่ผม เอา..จ้ะ โกงช่างมัน ให้สร้างไวๆละกัน อย่ามัวไปเชื่อพวกถ่วงความเจริญอยู่เลย อะไรที่วิกฤต ก็พลิกให้เป็นโอกาสสิเธอว์

พูดถึงปัญหาจราจร เลยต้องพิจารณากันทั้งระบบ ว่าจะให้ชาวแท็กซี่เขาไปทำอะไรกันดี ต้องมีทางออกให้เขา สิ่งที่ดีที่สุดคือ การสร้างอะไรใหญ่ๆโตๆ แล้วรับสมัครคนงานน่ะแหละ สิ่งนี้จะช่วยกันได้น่ะ ช่วยสร้างงาน และไม่ให้รถติด