พิจารณาอาหาร

ได้อ่านข่าว ลุงวัย 66 ปีไปแข่งกินผัดไทยที่วัดแห่งนึง ปรากฏว่ากินได้ 2 จานเส้นติดคอตาย สร้างความสลดใจแก่คนร่วมงาน ความตายมันไม่มีนิมิตหมายจริงๆ

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงบทพิจารณาอาหารตอนบวช เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมคิดตอนกินบุฟเฟ่ต์อีกด้วย ใครที่มีบุญมากก็ย่อมสั่งสอนตัวเองได้

หลักพิจารณาอาหารของพระ (คร่าวๆ)

1. ไม่กินเพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน
2. ไม่กินเพื่อความเมามัน
3. ไม่กินเพื่อประดับตกแต่ง หวังให้ส่วนนั้น ส่วนนี้สวย
4. กินเพื่อให้ร่างกายนี้ตั้งอยู่ได้
5. กินเพื่อให้ร่างกายเจริญเติบโต
6. กินเพื่อไม่ให้ร่างกายลำบาก
7. กินเพื่อเอาแรงไปประพฤติพรหมจรรย์
8. กินเพื่อระงับเวทนาเก่า คือความหิว
9. และไม่ทำให้เกิดเวทนาใหม่ (ความจุก)
10. เมื่อพิจารณาการกินไม่มีโทษแล้ว ขอความผาสุขจงมีแก่เรา

หลักการเดียวกัน เอาไปใช้กับบุฟเฟ่โออิชิได้อีกด้วย เพราะคนส่วนมากเข้าใจว่า กินต้องให้คุ้ม คุ้มของเขา เขาได้อะไรมั่ง ไขมันในเลือด ทุกขเวทนา ได้เสียเงิน เหอๆ ถ้าเราพิจารณาการกินข้างต้น เราไม่ต้องกินแพงก็ได้ ให้มีคุณค่าทางอาหารนะ

ถ้าลุง 66 คนนั้นยังจำตอนที่บวชได้ คงไม่เข้าแข่งกินผัดไทย น่าสงสารจัง