ชีวิตตามความอยาก

อ่า… ผมเฝ้าสังเกตตัวเอง และคนอื่นๆ ผมคิดว่าคนเรามีชีวิตไปตามความอยาก อาทิเช่น อยากกินก็ไปกิน อยากเย็นก็ซื้อแอร์ อยากดูหนังก็ไปดู อยากหลายๆอย่าง มีชีวิตเพื่อปรนเปรอความอยาก

ยังไงเสียคนเราก็มีชีวิตอยู่ได้จนแก่ตายอยู่ดี แต่จะอยู่อย่างมีความสุขหรือเปล่า มันเป็นอีกเรื่องนึง เราจึงต้องศึกษาวิธีการใช้ชีวิตให้มีความสุข จึงต้องอาศัยปรัชญาการใช้ชีวิตไง (ศาสนา)

คนไม่มีศาสนา อยากจะโจมตีสักทีเหมือนกัน เรียกว่าพวกหลักลอย และดื้อจนใครสั่งสอนไม่ได้ ถึงจะสอนตัวเองได้ แต่ก็ใช้เวลานาน ลองผิดลองถูกอยู่นั่นเอง ถ้าหัดรับฟังคนอื่นบ้าง ก็จะเสียเวลาลองผิดลองถูกน้อยลงนะเธอว์

ชีวิตมนุษย์ส่วนใหญ่ ถูกพัดไปพัดมา ตามกระแสของความอยาก

ความอยากในบางเรื่อง ก็เป็นกุศลนะ เช่นอยากรวย เพื่อช่วยคนอื่น แต่ว่า ความอยากทำดีหลายๆอย่าง ทำไมมันผ่อนแรงหายไปล่ะ ??? อาทิเช่นรู้ล่ะว่าอ่านหนังสือจะดี ก็เลยไปอ่าน แต่อ่านวันเดียว เลิก.. มันไม่อยากทำ มันก็เลยไม่ทำ

ประโยคข้างต้น แปลว่าเราใช้ชีวิตตามความอยาก ชีวิตเรา เราบังคับไม่ได้ ความอยากเท่านั้นที่บังคับเรา เราต้องคิดวิธีการมาต่อสู้กับความอยาก เพราะถ้ามัวแต่ปล่อยใจให้ทำตามอารมณ์อยาก เราจะกลายเป็น “คนล้มเหลว” ได้ง่ายๆเลยนะ

สมมติเรารู้ล่ะ ว่าการเขียนโปรแกรมน่ะดี แต่ทำยังไง เราถึงจะหาเวลามาอ่านให้ได้ทุกวัน ที่ดีที่สุดคือ schedule (ตารางเวลา) เราจะเป็นนายตัวเอง ก็ต่อเมื่อกำหนดเวลาให้ตัวเองได้

วางแผนการนอน วางแผนการตื่น ตื่นแล้วจะทำอะไรบ้าง เราจะเริ่มเอาชนะความอยากด้วยการ “ไม่อยากทำ แต่ต้องทำ”

อารมณ์ศิลปิน คือ อารมณ์ที่ทำเพราะอยากเท่านั้น ผมเพิ่งเข้าใจไม่นานมานี้เอง ถ้าเราฝึกใจ เอาชนะมันได้ เราจะควบคุมอารมณ์อยากได้ เอาตอนไหนเมื่อไร ก็ได้ คิดดูแล้วเทพจัง

ตอนนี้ผมก็ฝึกการนอนการตื่น สำเร็จแล้ว ด้วยการ shift เวลาการนอน ผมสังเกตดูว่า ถ้านอนมันก็ 6 ชมเป๊ะ ตอนนี้หัวค่ำก็เริ่มง่วงแล้ว นอนสองทุ่ม ตื่นตีสอง ถ้านอนเที่ยงคืนก็ตื่นหกโมง แต่นอนไวจะดีกว่า ง่วงตอนสามทุ่ม กำลังสวย ถ้าจะลากยาว ก็ลากไปเที่ยงคืนได้ คือสุดๆล่ะ

แต่ถ้านอนตึ 3 ก็ตื่นเก้าโมงเช้า มันไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะมักจะลากไปหกโมงเช้า ตื่นเที่ยง ประจำอ่ะ แถมอดกินข้าวเช้าอีก