น้ำหมักป้าเช็ง ดราม่าแล้วล่ะ

ผมเห็นข่าวในไทยรัฐ เลยนึกถึงน้ำอีเอ็ม มีคนรู้จักกินกันหลายคน บอกว่าดีมาก ผมเองยังไม่ได้ลอง แต่การกินของหมักดอง เป็นวัฒนธรรมของเกาหลีและญี่ปุ่น ญี่ปุ่นกินถั่วเน่า (นัทโต้) เกาหลีกินกิมจิ มีงานวิจัยบอกว่า เกาหลีเป็นประเทศเดียวที่โรคซาร์ไม่เข้าประเทศ อีกทั้งมีการทดลองว่าไก่กินน้ำกิมจิแล้วไม่ติดหวัดนก น่าสนใจใช่ไหมล่ะ

ว่ากันว่า ของหมักเหล่านี้ ช่วยกระตุ้มภูมิคุ้มกัน ให้แข็งแรงขึ้น โรคทั้งหลายจึงหายไป การทำงานคล้ายๆกับวัคซีนน่ะเอง ปกติเราสามารถเพิ่มภูมิคุ้มกันด้วยการออกกำลังกาย, แช่น้ำร้อน การกินของหมักดองก็เป็นอีกวิธึหนึ่งเช่นกัน

มีปรากฏในพระไตรปิฎกว่า พระพุทธเจ้าท่านก็อนุญาตให้ภิกษุฉันน้ำมูตเน่าเมื่อป่วย (น้ำฉี่ตัวเอง) ร่างกายเรายังมีอะไรอีกมากที่เรายังค้นไม่พบ แต่ผมพบข้อนึงที่ว่า ออกแรงได้แรง ออกความคิดได้ความคิด

เรื่องของป้าเช็ง เป็นจริงหรือเปล่าผมไม่รู้ ไม่ฟันธง แต่ก็สนใจและเฝ้าดูอยู่ ยังไม่ปฏิเสธหรือตอบรับ แต่เราอย่าลืมกระบรวนการคิดทางวิทยาศาสตร์ นั่นคือ..

• ทำซ้ำได้ หมายถึง ทำแบบเดิม ก็ต้องได้ผลแบบเดิม
• มีตัวแปรชัดเจน อาทิเช่น สัดส่วนการหมัก ของที่ใช้หมัก ฯลฯ

ผมเชื่อว่าของป้าเช็งมีดีจริง แต่อยู่ในขั้นทดลอง ที่จะหาสัดส่วนที่เหมาะสมที่สุด ท่าที่ดีเราควรช่วยกันมากกว่า เพราะกิมจิ กับนัตโต้ ญี่ปุ่นเกาหลีเขายอมรับมานานแล้ว พี่ไทยเรา…ก็ควรได้เลื่อนขั้นเป็นประเทศพัฒนาแล้วได้แล้วล่ะ