คำถามงานเข้า

พอดีได้สนทนากับศาสดาจิ้ว ว่าสิ่งที่เราเจอมา รู้สึกเหมือนกันไหม นั่นคือ คนชอบมาถามว่า

“พี่โต ว่างมั๊ย..”
“น้องโต วันอังคารนี้ ใช้รถมั๊ย…”
“อ่า น้องสองคน วันเสาร์นี้ว่างหรือเปล่า…”

คำถามประเภทนี้ หากท่านได้ยินใครถาม นั่นแหละ… งานเข้า

เราควรทำอย่างไรดี กับคำถามแบบนี้

อย่า…ไปถามกลับว่า ทำไมเหรอ มีอะไรเหรอ

อาจ…ตอบปฏิเสธไปก่อน (หึหึ อีนี่ฉันจำได้ ถามกลับทีไร งานเข้าทุกที)

หรือ… ถ้าเราขยัน อยากช่วย ก็ตอบรับไปเลย

แต่…ไม่ว่าจะตอบไปแบบไหน เขาก็ต้องขอร้องเราให้ช่วยอยู่ดี โฮ่ๆ

ผมเห็นหัวหน้าผม เจอคำถามประเภทนี้บ่อย ท่านเลยชอบถอดรูท ว่าคนถามมีเจตนาอะไรกันแน่ การสื่อสารนี่ ปากไม่ค่อยตรงกับใจกันจังเนอะ อาจด้วยเพราะความเกรงใจ จึงกำเนิด ซุนเดอเร๊ะ ขึ้นมา (รักนะแต่ไม่แสดงออก) เหอๆ เป็นต้น

หนักเข้า พฤติกรรมซุนเดอะเร๊ะ ยังพัฒนาเป็น เจ้าพ่อเจ้าแม่ ได้อีกด้วย นั่นคือ “ชอบใช้ร่างทรง” กล่าวคือ อยากทำอะไรก็แล้วแต่ จะไม่ทำเอง แต่จะไปพูดให้คนอื่นช่วยทำให้ อาทิเช่น พี่..ผมอยาก……ช่วยไปขอ…ให้หน่อย *0* ทั่นเจ้าพ่อ ใช้ร่างทรงเป็นอาจิณ

ก็ฝึกความเป็นผู้นำนะ กล้าขอ ก็กล้าให้ *0* แต่ถ้าความสัมพันธ์ห่างกัน บางทีคนอนุญาตก็อึกอักได้ ผมเคยกล้าขอไปหลายที แต่ผู้อนุญาตอึกอัก ไม่กล้าปฏิเสธก็มี (ไม่ใช่หัวหน้าคนปัจจุบันนะ คนอื่นในอดีต)

แต่ถ้าสังเกตกันดีๆ กับคนที่เราพอใจ ขอมาเถอะ ไม่บ่นหรอก แต่ถ้ากับคนที่เราไม่พอใจ มันหงุดหงิดทุกที เวลามาไหว้วานเรา ก็มันมองไม่เห็นประโยชน์อ่ะนะ เหอๆ ดังนั้นแล้ว จะดีกว่าถ้าทำให้สิ่งนั้น เกิดประโยชน์ทั้งสองฝ่าย *0*